Gitarisme [-ist] – Een grote liefde en fascinatie voor gitaren en aanverwante snaarinstrumenten. Komt vaak voor in combinatie met GAS (Gear Acquisition Syndrome). Resulteert in dagelijks bezig zijn met gitaren en apparatuur, kan leiden tot ernstige beroepsdeformatie en andere snarigheid.

Mijn naam is Rob van Dalen en ik lijd aan gitarisme. Al zo’n 25 jaar speel ik gitaar en verdiep ik me in gitaren en alles wat daar bij kom kijken. Dat is geleidelijk gegaan van hobby, via uit-de-hand-gelopen-hobby, naar een van de dingen die ik bijna dagelijks doe naast mijn werk als grafisch ontwerper en fotograaf.

en toen was er… geluid


Jep. Ik lijd aan gitarisme. Al jaren ook. De eerste echte symptomen werden op mijn 14e zichtbaar.
Bij mijn opa en oma in huis was het een bonte verzameling van muziekinstrumenten, waaronder een piano, citer, melodica, harmonica, trap-orgel en een prachtige dreadnought model gitaar. Voorzien van een prachtige rozen-inleg in de hals was het al een plaatje om te zien, en hij klonk ook nog eens geweldig.

Toen mijn oma merkte dat ik het leuk vond om te proberen geluid uit de gitaar te krijgen, bood ze aan om me de gitaar mee te laten nemen naar huis om er wat meer mee te kunnen doen.
Zo zette ik mijn eerste stappen, of speelde ik mijn eerste noten.

Met hulp van vriend Richard leerde ik wat tablatuur was en hoe ik het kon lezen. Mijn eerste wapenfeit was het intro van The Unforgiven van Metallica. 2-4-5…5-4-2 en verder.


“Well…that escalated quickly…”


Niet lang daarna ging ik op gitaarles bij Pieter Gaspersz in Rotterdam (een eigenzinnige maar geweldige leraar, waar ik 11 jaar lessen volgde), kocht ik mijn eerste eigen elektrische gitaar en ontstond mijn fascinatie voor gitaren, versterkers en effecten.
Naast het schrijven en spelen van muziek, groeide mijn interesse in de werking en opbouw van gitaren en randapparatuur. Ik begon met het experimenteren met effecten, op zoek naar het ‘juiste’ geluid. Dat werd een zoektocht die nooit meer ophield natuurlijk, omdat HET ‘juiste’ geluid zelfs voor één persoon niet bestaat. Ik knapte een oude SG kopie op met nieuwe hardware en liet hem spuiten in een autospuiterij.


‘…maar je kan maar op één tegelijk spelen toch?…’


Door het spelen in mijn eerste (Qin) en tweede (snrg) band nam het verzamelen van gitaren en apparatuur een vlucht. Voor elk liedje dat we maakten wilde ik wel een specifiek geluid vinden en dus struinde ik Marktplaats af, op zoek naar interessante spullen. Ik kocht (en verkocht, echt waar) van alles en nog wat. Versterkers van Marshall, Fender, Yamaha, allerlei effecten van bijv. Ibanez, Dunlop, Boss. En naar mate mijn interesse en salaris groeide, kwamen er ook steeds meer gitaren. In mijn tweede band hadden we eigenlijk een bassist nodig…dus toen kwam er ook een basgitaar en versterker, het hield niet meer op.


‘…maar dat kan ik ook!…’


Naarmate de jaren vorderden begon ik me steeds meer te verdiepen in de werking van gitaren en de bouw ervan. En op een bepaald moment dacht ik: ‘dat kan ik ook!’.
En zo begon ik met de bouw van mijn eerste gitaar. Met een body van twee verlijmde massief eiken planken, die niet te tillen en bijna niet te bewerken waren, werd hij mooi, maar niet perse heel goed bespeelbaar. Maar ik kreeg de smaak te pakken en al snel begon ik aan een nieuw project.


gitarisme dus


Gitaren. Ik kan er hele dagen mee bezig zijn, over lezen en over vertellen. En dus begon ik gitarisme.nl, een verzamelplaats van mijn ideeën over gitaren, muziek, gitaarbouw en meer. Misschien een groot notitieblok voor mijzelf, misschien een bron van inspiratie voor jou? Maar pas op, gitarisme zou wel eens besmettelijk kunnen zijn…