Squier SQ Stratocaster – Japan 1983

Gitarisme Rob van Dalen Squier Stratocaster

Merk: Fender Squier
Model: Stratocaster
Soort: Elektrisch
Type: SQ (CST-50)

Wie had dat gedacht

In het begin van de jaren ’00 speelde ik in de experimentele rockband Qin, toen op mijn Gibson Les Paul Studio, over een Marshall JCM2000. Op dat moment was dat voor onze band een prima setup, maar nadat de band ter ziele ging, begon ik me steeds minder voor de Les Paul te interesseren. Het gewicht van zo’n blok mahonie was aanzienlijk en de sound van de combinatie was veel te zwaar geworden, aangezien ik alleen nog thuis speelde. Nadat de Marshall verkocht was, probeerde ik dus ook de Les Paul te verkopen. Het was zogezegd ‘niet echt mijn gitaar’. Helaas had de verkoop weinig succes, maar ik kreeg wel een bijzonder ruilvoorstel:
“Wil je jouw Gibson Les Paul ruilen voor mijn Squier Stratocaster?”
Ik dacht in eerste instantie dat het een grapje was, aangezien alles wat ik van Squier kende op zijn best middelmatige gitaren waren. Maar toen legde de geïnteresseerde uit dat het een Japanse Squier uit de SQ-serie betrof en dat het echt een hele goede gitaar was. En nadat ik me op internet had verdiept in Japanse Squiers, besloot ik om toch te gaan kijken naar de strat. En na het spelen van drie noten was ik verkocht.

Fender, Squier, Japan?

In het begin van de jaren ’80 begon Fender met het maken van gitaren in Japan onder de merknaam Squier. Op deze manier konden ze tegen aantrekkelijke prijzen gitaren leveren, die de competitie aan konden met de ‘illegale’ kopieën die door diverse oosterse fabrikanten (bv. Fernandes, Ibanez, Aria) werden gemaakt. Maar dit dan wel zonder de verkoop van hun eigen Amerikaanse Fenders onderuit te halen. Over deze serie Squiers uit Japan uit de jaren ’80 bestaan vele verhalen en sommige modellen worden als heilige graal gezien en voor grote bedragen tweedehands verkocht. Dat is vooral zo voor de eerste serie die Fender Japan maakte, de zogenaamde JV serie uit 1982 (Japanese Vintage). Deze gitaren deden niet onder voor Amerikaanse Fenders en zijn van enorm hoge kwaliteit en afwerking en hadden daarnaast vaak Amerikaanse elementen. Na deze serie kwam de Squier SQ serie, in 1983. En uit die serie komt deze stratocaster dus. Technisch gezien is het een model uit de JV-serie-tijd, maar voor de Europese markt kregen deze versies de SQ-serienummers.

Het model is zelf een heruitgave van de strat uit de jaren ’70, met een grote kop, bullet truss-rod en alnico elementen, met ‘flush poles’ (de magneten verschillen in hoogte in het de pickup). Daarnaast heeft deze SQ een hals die met 3 schroeven is gemonteerd en een inbus-bout in de halsbevestiging voor fijnafstelling.

70s reissue squier japan CST-50

Looks, feel, sound

Zoals gezegd was ik vrij snel verkocht en kon alleen maar hopen dat de ruil inderdaad door zou gaan. Het geluid van deze Stratocaster was te gek, hij heeft een vintage vibe, door onvermijdelijke gebruikssporen, en was fantastisch afgesteld. Het schijnt dat de kwaliteit van de Japanse Squiers met de jaren steeds wisselvalliger kon zijn en dat er ook in die series weer ‘budget-modellen’ en ‘goede modellen’ zaten. Ik heb met deze SQ waarschijnlijk veel geluk gehad, want ik durf hem naast een willekeurige Amerikaanse Fender van 1000 euro te houden en zou dan waarschijnlijk zo weer voor de Squier kiezen. De vorige eigenaar had er bij de brug een mini-humbucker van DiMarzio ingezet, maar gelukkig kon hij na een paar maanden het originele brugelement toch nog aan me opsturen en kon ik de gitaar weer origineel maken.
(Okee, eerlijk is eerlijk, ik heb de potmeters vervangen door nieuwe CTS pots en een nieuwe 5-standen schakelaar erin gezet.)

rob van dalen gitarisme squier SQ hiel

Wil je meer weten over Japanse Squiers, dan is deze site een mooi begin. En bekijk ook even mijn Squier E-serie Stratocaster of Squier A-serie Telecaster.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *